Backstage in de sportwereld
| Echte Verhalen |

Deel 1 | Het verhaal van Judoka Jelle Snippe

Op Woensdag 14 Februari sprak ik met Jelle Snippe. Op het moment dat we elkaar spreken heeft hij een infectie in zijn been, een onverwachte blessure, en dat terwijl hij het aankomende weekend een belangrijke wedstrijd moet spelen in Baku. Gelijk even een realitycheck dat dingen vaak niet helemaal lopen zoals je zou willen.

We beginnen even bij het begin. Hoe ziet het pad van Jelle er uit. Hij geeft aan dat hij op zijn vierde of vijfde op judo werd gezet door zijn ouders, en dit was een succes. Tot zijn 17e heeft hij met veel plezier judo gespeeld zowel op clubniveau als op internationaal niveau. Dit was niet altijd makkelijk, er gaat namelijk heel veel tijd zitten in alle trainingen. Daarnaast moesten er voor de bondstrainingen aardig wat kilometers afgelegd worden tussen Enschede, Nieuwegein en Heerenveen. In 2016 maakt hij de stap om op Papendal te gaan wonen. Op dat moment is hij 17 jaar en het voelt als een grote stap. Gelukkig wonen er veel andere judoka’s op Papendal, en die verbinding maakt het een stuk makkelijker. Daarnaast wordt er goede begeleiding geboden door middel van lifeskillcoaches waar je snel bij terecht kan.

Hoe was het echt?

Hoewel leven voor je sport op die leeftijd als een droom klinkt is het niet altijd makkelijk geweest. Judo is een fysieke sport, en als 17 of 18 jarige jongen sta je al snel te judo’en tegen mannen van 30, die een stuk zwaarder zijn. Dit was vooral het eerste jaar even wennen en best pittig. Daarnaast ben je full time aan het trainen, meestal 2 of 3 keer per dag, maar krijg je zonder A-status nog niet betaald. Hierdoor blijft er weinig tijd over om geld te verdienen en ben je financieel erg afhankelijk van sponsors. De lat voor een A-status ligt hoog waardoor lange tijd veel van het geld dat binnenkwam ook weer terug naar het judo ging. Een luxe leven is het dus zeker niet geweest. Toch heeft het plezier in het spelletje ervoor gezorgd dat de keuze om door te gaan met judo’en altijd werd gemaakt.

blog backstage in de sportwereld jelle snippe

Als het even wat minder gaat is het logisch dat je gaat nadenken over wat er nog meer is naast de sport. Ook Jelle heeft deze momenten gekend en dacht na over de politieopleiding. Uiteindelijk is dit niet aan de orde geweest doordat hij in deze periode onverwachts een piekprestatie levert en 2de wordt op het Grand Slam toernooi. Dit zorgt weer voor een nieuwe motivatieboost richting het doel: een A-status en daarmee volledig kunnen focussen op de sport.

Van tegenslag naar kans om te leren

Inmiddels is de A-status een feit en gaat het sinds 2023 bergopwaarts. Toch liggen tegenslagen in de sport altijd op de loer, een mindere wedstrijd, een blessure, een slechte training. Ik vraag Jelle hoe hij ervoor zorgt dat deze tegenslagen klein blijven. Hij moet al snel denken aan een moment waarop twee toernooien achter elkaar niet goed gingen. Doordat dit het tweede toernooi op rij was dat niet goed ging was het gevoel van balen sterk. Hij is met zijn coach gaan praten en samen hebben ze punten opgeschreven die beter kunnen, er is altijd wel iets. Daar kon op maandag weer op getraind worden dus kon het gevoel van balen omgezet worden in concrete punten voor de training. Daarnaast helpt het om te relativeren; elke tegenstander is anders en je hebt niet altijd overal controle over.

Tegenwoordig lukt het ook om te denken: ‘Ook al heb ik verloren het is toch wel vet dat ik hier sta en dit toernooi mag spelen.’

Spanning omzetten in kracht

Naast kleine tegenslagen kan de druk om de presteren vaak ook hoog zijn. Dit brengt de nodige spanningen en zenuwen met zich mee. Iets waar Jelle niet onbekend mee is. Hij geeft aan altijd wel zenuwachtig te zijn geweest voor wedstrijden en hierbij veel angst had om te verliezen. In de jeugd was hier weinig begeleiding voor, als je een goede band had met je coach dan kon die je helpen. Gelukkig was dit bij Jelle het geval. Inmiddels heeft hij een goede manier gevonden om hiermee om te gaan. Het keer op keer herhalen van het tactisch plan in zijn hoofd kan helpen om in de focus te komen en zo min mogelijk afgeleid te zijn door winst en verlies. Daarnaast lukt het nu steeds vaker om de zenuwen om te zetten in iets positiefs en ze te gebruiken om je sterker te voelen. Je hebt die spanning nou eenmaal nodig om helemaal aan te staan.

Tegenwoordig lukt het ook om te denken: "Ook al heb ik verloren het is toch wel vet dat ik hier sta en dit toernooi mag spelen."

Genieten van het moment en tegelijkertijd vooruitkijken

Makkelijk is het dus zeker niet altijd geweest, wel is het steeds gelukt om bepaalde zaken om te denken, hulp te zoeken waar nodig, en door te zetten. Het belangrijkste advies van Jelle zal zijn om ook te genieten van de toernooien terwijl je er middenin zit en de trainingen daarna te gebruiken om aan je doelen te werken. Zonde om alleen maar na te genieten aan het eind van je sportcarrière. Het lukt dan ook regelmatig om af en toe stil te staan bij het besef hoe gaaf het is dat je zoveel mag reizen en met de beste internationale judoka’s mag trainen.

Tegelijkertijd kijken we vooruit, er komen een aantal belangrijke toernooien aan. Jelle bekijkt het per toernooi. Waarvan de eerste aankomend weekend is, nu nog onzeker in verband met de infectie in zijn been. Gelukkig krijg ik op Zondag 18 Februari bericht dat ondanks de blessure, waarbij het been zaterdag pas pijnvrij was, de bronzen medaille behaald is. Dat belooft veel goeds!  

Het verhaal van Jelle schetst een mooi beeld van het leven van een sporter, met al zijn hoogte- en dieptepunten. Het blijft belangrijk om het plezier waarmee je iets doet niet te vergeten en af en toe bewust te genieten, ongeacht de situatie. Op sociale media zien wij de bronzen medaille, niet wetend dat hier een onrustige week aan vooraf ging met een blessure en veel onzekerheden. Dit kenmerkt maar weer mooi dat doorzetten, accepteren, omdenken en op zijn tijd hulp vragen helemaal bij de realiteit horen.

achtergrond informatie

Ik heb deze verhalen geschreven omdat ik in mijn werk en om mij heen merk dat er een prestatiecultuur ontstaat door alle successen die we zien op social media. 

Ik ben van mening dat het normaliseren van het leven achter het succes de wereld een stukje realistischer maakt. Daarnaast zou je jezelf kunnen herkennen in de verhalen en kunnen ze hopelijk inspireren om de juiste keuzes te maken en door te zetten op mindere momenten. 

De serie is geschreven vanuit mijn passie voor de mentale kant van het sport leven. Deel jij deze passie of wil je meer weten over sportpsychologie? Aarzel niet om contact op te nemen! 

Marije Kuiper Sportpsycholoog Hockeyclub Amsterdam AHBC - Bold Performance - Mentaal - Presteren
Marije Kuiper MSC

Sportpsycholoog

Meer weten over onze diensten?

E-mail Us

contact@boldperformance.nl

Call Us

+31 (0)6 33889905